کتاب «دیوان انسانی» اثری فلسفی و تحلیلی در نقد تاریخ ساختارهای قضایی، سیستم‌های مجازات و سلطه بشر از دوران بدوی تا عصر فناوری مدرن است. نیما شهسواری در این متن با تبیین مفهومی «قانون رهایی»، ساختار مجازات‌محور، شکنجه‌بنیاد و بوروکراسی سرد قضایی را به چالش کشیده و گزینه‌ای بر پایه عدم آزار تام تمام جانداران ارائه می‌دهد. این اثر با گذار از هفت عصر تاریخی و نمادین، نشان می‌دهد که چگونه مفاهیم سنتی و مدرنِ عدالت، در نهایت به ابزاری برای سرکوب، انحصار منابع طبیعی و آزار جانداران تبدیل شده‌اند. نویسنده با نقد شدید استثمار طبیعت و جزم‌اندیشی‌های تاریخی، الگوی «عدالت ترمیمی» و «سوله‌ی تعلیم» را بر پایه برابری ذاتی تمام حیات معرفی می‌کند. خوانش فلسفی این اثر، راهکاری نو در نیل به صصلح پایدار و همزیستی بی‌گزند پیش روی مخاطب می‌گذارد.
